Życie w zjednoczeniu z Bogiem

Podstawowym zadaniem w Instytucie jest właściwa troska o rozwój życia wewnętrznego poprzez: modlitwę, ascezę chrześcijańską, ofiarę i pokutę. Są to warunki realizowania konsekracji, w duchu wskazań Kościoła (por. kan. 713 §1-3; k. 719 § 1-4 K.P.K.), chroniące przed naturalnym aktywizmem lub biernością w zakresie zadań ewangelizacyjnych wobec rodzin i świata.

Członkowie Instytutu powinni być stale świadomi tego, że źródłem i celem wszystkich wysiłków, służących osiąganiu doskonałości chrześcijańskiej, jest Miłość, przykazanie najwyższe (por. Mt 22, 38) i największa cnota (por. 1Kor 13, 13). Sam Bóg, który jest Miłością, jest także źródłem miłości (por. 1 J 4, 7), a Syn Boży, z miłości posłany przez Ojca na świat (por. J 3, 17), dał świadectwo miłości najwyższej (por. J 13, 15). Dając zaś to świadectwo powierzył nas swojej Matce (por. J 19, 26).

Podstawowa rola modlitwy w duchu słów Ewangelii: "Zawsze modlić się trzeba, a nie ustawać" (por. Łk 18, 1), zakłada zamiłowanie do zachowania ciszy i skupienia, zwłaszcza w godzinach pracy i studium, z tą świadomością, że jest to warunek rozwoju życia wewnętrznego i dążenia do zjednoczenia z Bogiem.